ԵՄ-ում ամենավատը բարձրանում է դեպի վերև

This article has been translated into Armenian by Raffi Elliott. The English original was an op-ed of mine published by the Washington Examiner.

Մինչ քաղաքական քննարկումները Հայաստանում միշտ ակնարկում են ԵՄ-ին միանալու տարբերակի մասին, մի պահ եկենք մեկ քայլ հետ գնանք և նայենք գերտերության կազմակերպությունների բազային թերություներին։ 

Որպես Լյուքսեմբուրգի քաղաքացի, իմ կյանքի առաջին տասնութ տարին այնտեղ միայն վարչապետ էր Ժան-Կլոդ Յունկերը, այժմ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահը։ Դա խոսում է նրա մասին, որ ես կարող եմ ասե,լ որ Յունկերի կոշտ խոսքը Բրեքսիթում, չարժի նրան ինչ լրատվամիջոցներն են ներկայացնում։

Յունկերը  ներկայացնում է այժմյան քաղաքականության բոլոր վատ կողմերը, ինչպես որ այն կա. իրավաբանության ուսանող, որ երբևիցե աշխատանքային փորձ չի ունեցել, Յունկերը դարձավ կուսակցության քարտուղար` խոշոր կենտրոնամետ աջակողմյան  կուսակցության ( նույն գաղափարական ընտանիքից,  ինչպես Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերգելը ) նա նախքին Լյուքսեմբուրգի վարչապետի թևի տակ է մեծացել, իսկ ավելի ուշ Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ Ժակ Սանտերի,  և Ժակը վերջացրեց` ծառայելով կառավարությունում ավելի քան 30 տարի։

Ժակը կար և մինչ այժմ էլ ատանելի հայտնի է փոքրիկ Լյուքսեմբուրգում։ Երբ Լյուքսեմբուրգը Եվրոպական միության սահմանադրության հանրաքվե անցկացրեց  2005-ին, Ժակը քարոզարշավ կազմակերպեց,  որը իր մասին էր` վախեցնելով վայր դնել իր պաշտոնը, եթե իր նախընտրած կողմը չհաղթի։

Դա կարծես տրամաբանական քաղաքական պատասխան էր Միացյալ թագավորությունում, բայց Լյուքսեմբուրգի ընտրողները վախեցած էին։ Ժակը այնքան արդյունավետ համոզեց Լյուքսեմբուրգին, որ երկիը իր շնորհիվ է իր տեղը գտել այս աշխարհում։ Նրանք ի՞նչ կանեն, եթե ինքը հեռանա գրասենյակից։ Վերջում ընտրողների ավելի քան  56%-ը, Ժակի հետ ընտրեցին։

Մի պահ հիշենք ինչ՞ու Ժակը հրաժարական տվեց, որպես վարչապետ` դրանից սկսենք. զանգվածային լրտեսության սկանդալը,  գաղտնի ծառայությունը պարբերաբար և սիստեմատիկ իրականացնում էր անօրինական գործողություններ:

Ժակը պատասխանատվություն չվերցրեց իր վրա (գաղտնի գործակալությունը հաշվետվություն էր տալիս միայն վարչապետին)։

Երբ 140  էջանոց հաշվետությունը հակասում էր իրավիճակին` իր իրավախախտումներով և ձախողումներով, Ժակը միայն մատնանշում էր իր մեծ առաջնորդական ձիրքը։ Եթե ոչ հզոր Ժակը,- պնդում էր նա,- ապա ով երբևիցե կիմանար Լյուքսենբուրգի մասին,  Գոնե իրավիճակը շտկեր տանը, Ժակը թռավ երկրից և նախընտրեց այցելել միջազգային համայնքի իր ընկերներին` ապացուցելու համար իր կարևորությունը Եվրոպական խորհրդում։

Ավելորդ է ասել իր սոցիալիստ կոալիցիոն գործընկերը վերջապես հոգնեց դրանից և բաժանվեց Ժակի անթերի կարերիայից:

Կա մի խոսք, որ մեկը պետք է պարտություն կրի ընտրություններին, որպեսզի դառնա Եվրոպական հանձնաժողովի անդամ, այժմյան նախագահը ձեզ օրինակ։ Բայց Ժակը պարտություն չկրեց արտահերթ ընտրություններին հաջորդելով իր վերջնական հրաժարականին 2003-ին։ Իր կուսակցությունը ճնշող մեծամասնությամբ հաղթեց` ստանալով ավելի քան  ձայների մեկ երրորդը։ Բայց երեք մեծ ընդիմադիր կուսակցոււթյունները ստեղծեցին կոալիցիա շատ փոքր մեծամասնությամբ վտարելով Ժակին և իր կուսակցությունը իշխանությունից։

Այդուհանդերձ իր որպես Եվրոպական հանձնաժողովի նախագահ լինելը տեղի ունեցավ։

Վախեցնող զրույցներից մեծ մասը նրա մասին էր, թե ինչ կլինի Միացիալ թագավորության հետ եթե այն ընտրի հեռանալ ԵՄ-ից, բայց դա չազդեց բրիտանացի ընտրողների վրա (որի մեծ մասը ապացուցվեց որ ճիշտ չէ)։ Շատերը հազիվ գիտեն ով է Ժակը – նա պետք է գիտակցի, որ իր բողոքը Լուքսենբուրգից դուրս լավագույն դեպքում սահմանից դուրս է մնում։ Քաղաքական իրականությունը մեծ մաշտաբով առաջ անցավ իր իդեալիզմից։ Նույնը կպատահի նոր բրիտանական կառավարության հետ բանակցության ժամանակ, երբ  Ֆոլքսվագեն  (գեմանական կազմակերպություն) և Ստելա Արտոիս ( բելգիական կազմակեպություն) ցանկանում են լինել բրիտանական շուկայում ։ Այս անգամ Ժակը չի բանակցում 300,000 ընտրազանգվածի հետ այլ աշխարհում հինգերորդ ամենամեծ տնտեսություն ունեցողի հետ է բանակցում։ Ժակը վարպետ է ձևական իմաստության։ Նա ցանականում է,  որ հանրությունը հավասարեցնի իր անունը Ժան Մոնեի կամ Ռոբերտ Շումանի հետ։ Նա ուզում հին Եվրոմիությունը ամենից վեր, նա կարծում է որ դրան հասնելու համար նույնը պետք է անեի Կոշտ խոսքը, որ ինքը կիրառել էր Լյուքսենբուրգում։

Իրականությունը իրեն հակառակը կապացուցի։

Ժակը հրաժարական տվեց որպես Եվրահանձնաժողովի նախագահ, համաձայն Չեխիայի արտաքին գործերի նախարարի, հեռակա ձևով չի կարող ազդել Եվրոմիության իշխանույան կետտրոնացման խնդրի վրա։ Իշխանությունը մարդուն դարձնում է վատը քան բնույթով վատ մարդկանց է գրավում։ …….

<<Անամոթները և անզուսպները հակված են լինել ավելի հաջողակ>>. ասել է Ֆրիդրիխ Հայեկը։

Ինչ խոսքերով լավագույնը կարելի է պատկերել շարքը պաշտոնաթող ազգային քաղաքական գործիչների գործիչները վեր թռած դեպի ԵՄ բարձր պաշտոնները

Եթե ինչ-որ բան, Ժան-Կլոդ Յունկերը հիվանդություն չէ, նա ախտանիշ է։ Հիվանդությունը իշխանություն է


Pictures are Creative Commons.

Thanks for liking and sharing!

About Bill Wirtz

My name is Bill, I'm from Luxembourg and I write about the virtues of a free society. I favour individual and economic freedom and I believe in the capabilities people can develop when they have to take their own responsibilities.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s